Algemeen
Al honderden jaren wordt Stevia door de oorspronkelijke bewoners van Zuid-Amerika gebruikt als toevoeging aan hun consumpties. Rebaudioside A - een van de componenten uit de steviaplant - met een zuiverheid van >97%, is de enige soort die in Amerika momenteel (sedert juli 2009) als toevoeging wordt toegestaan. Andere soorten steviolglycoside zijn zowel in de VS als in diverse andere landen eveneens verkrijgbaar. In augustus 2009 heeft Frankrijk als eerste EU-land Rebaudioside A van >95% zuiverheid als toevoeging aan voeding en dranken. Frankrijk heeft voorlopig Reb-A voor twee jaar toegelaten en Zwisterland heeft dit voorbeeld als snel gevolgd.
Met ingang van 2 december 2011 is steviolglycoside (doorgaans aangeduid met Stevia) onder bepaalde voorwaarden als zoetstof toegelaten.
Er zijn inmiddels ruim 200 wetenschappelijke studies verricht die de veiligheid van stevia onderschrijven.
In Japan is het al meer dan 25 jaar op de markt en daar behoort steviolglycoside tot het toonaangevende en meest voorkomende zoetmiddel, met een marktaandeel van 30-40%.
De Bestanddelen
Het belangrijkste bestanddeel van de steviaplant is de steviolglycoside, die tussen de 250 en 450 keer krachtiger werkt dan suiker. Bovendien heeft steviolglycoside het grote voordeel dat het calorievrij is en geen of nauwelijks invloed heeft op de bloedsuikerspiegel - met andere woorden ook ideaal voor diabetici die van zoet houden. Doordat de glycosiden helemaal oplossen in water, is winning betrekkelijk eenvoudig op een natuurlijke manier te verwezenlijken. De twee belangrijkste steviolglycosiden zijn Stevioside en Rebaudioside A die beide hittebestendig zijn tot 190-200°C. Deze twee bestanddelen zijn voor de fabricage van deze natuurlijke, calorievrije zoetstofproducten van doorslaggevend belang.
Gedroogde steviabladeren op zich werken 15-30 keer krachtiger dan suiker. De steviolglycosiden zijn verantwoordelijk voor de zoete smaak van steviablad.
De twee eerder genoemde steviolglycosiden (Stevioside en Rebaudioside A), die de feitelijke zoetkracht vormen, hebben ieder hun eigen unieke kenmerken.
Stevioside is iets beter hittebestendig dan Rebaudioside A en heeft een specifieke bittere bijsmaak. Rebaudioside A - kortweg Reb-A genoemd - is krachtiger en heeft geen bijsmaak. Daarnaast zitten er, in kleinere hoeveelheden, nog meer glycosiden in de steviabladeren: Rebaudioside C (RC), Dulcoside A, Rubusoside, Steviolbioside en Rebaudioside-B (RB).
Rebaudioside C (RC) is verantwoordelijk voor de bittere smaak en daarom krijgen steviaproducten met een zuiverheid van meer dan 95% de voorkeur. Toevoeging van zuren, zoals citroenzuur, appelzuur, wijnsteenzuur of acetylic zuur in bijv. vloeibare stevia helpen de bittere bijsmaak in meer of mindere mate te reduceren.
Met het onder beperkende voorwaarden toelaten van bepaalde stevia (steviolglycoside) op de EU-markt, zijn er inmiddels tal van nieuwe steviamengsels verschenen, zoals dat jaren geleden ook in de VS is gebeurd. Dat tijd zal leren welke effecten die toevoegingen op de gezondheid kunnen hebben.
Tussen alle op de markt verschenen zoetstoffen neemt Stevia een unieke plaats in als natuurlijk alternatief. Deze volledig natuurlijke grondstof kan de zoetheid van voedingsmiddelen en dranken verhogen, zonder toevoeging van calorieën of het krijgen van bijwerkingen.
Daarom is steviolglycoside zo'n waardevol product - zeker in een tijd dat obesitas steeds grotere vormen aanneemt.
Hoewel Stevia al jarenlang beschikbaar is in veel landen, neemt de populariteit pas de laatste tijd zeer sterk toe - mede als gevolg van de stijgende vraag naar natuurlijke producten.
Steviolglycoside die niet voldoet aan de Europese voorschriften mag uitsluitend
worden aanbevolen en verkocht voor uitwendig gebruik, c.q. voor huid- en mondverzorging!
| 
